ПАРКАЛЬ, ю, м.—ситец. Купіла сабе паркалю, але ён лінучы (Лук'янова, Сен. р.). ПАРКАН, у, м.—1) плетеная изгородь, частакол. Заваліўся паркан у нашым садзе (Чарніца, Лёз. р.); 2) бревенчатый забор. Парканам загарадзі (Матушова, Лёз. р.). ПАРНА, — парно, жарко. Улетку бываіць парна (Лучкі, Віц. р.). ПАРОГ, а, у, м. — порог. На парозе ляжыць ключ (Рудня, Аз. р.). ПАРОЖНІ—парожний, пустой. Ня баўтай парожнію люльку (Латыгаль, Сен. р.). ПАРОНКІ, ж.—паренные клубнеплоды. Нясі сюды паронкі (Сухарукава, Аз. р.). ПАРПЛІЦА, ж. — деревянное острие, на котором держится ручной верхний жернов. Так многа малолі, што перэгарэла парпліца (Беліца, Сен. р.). ПАРПУРОВЫ — фарфоровый. У мяне ёсць парпуровая кружка (Любічы, Беш. р.). ПАРТАМАНЕТ, у, м. — портмонэ. Новы партаманет здаровыя грошы каштуець (Ходцы, Сен. р.). ПАРТНЫ — полотнянай. Атваж на злоты партнэе хвабры (Путрына, Беш. р.). ПАРТУПЕЯ, ж.—широкий ремень з пряжкой. Падпіразаўся партупеей (Бікложа, Беш. р.). ПАРХАТЫ — паршивый. Ах, ты пархатый, ідзі спаць (Выгары, Куз. р.). ПАРХАЎЁ, ч., зб.—ребятишки. Надаела пархаўё у хаце (Луб'ева, Аз. р.). ПАРЦЯНІК, а, м. — холщевая юбка. Сшылі парцянік (Луб'ева, Аз. р.). ПАРЦЯНЫ—холщевый, не из сукна. Парцяныя анучы ні сагрэюць—нада суконкі (Гунчанкі, Сур. р.). ПАРШНІ, ёў, м. — кожаные лапти. Надзеў на ногі паршні (Варашылы, Куз. р.). ПАРШЫВА—скверно. Паршыва, а дзелаць нечава (Пяцігарск, Беш. р.). ПАРШЧАЦЬ, дзс. — трещать. Сала, як жарыцца дык паршчыць, (Сухарукава, Аз. р.). ПАРШЫВЕЦ, а, м. — паршивый. Паршывец пабіў дзіцёнка (Галубова, Куз. р.). ПАРЫНА, ж. — пар. Парыну аруць да Пятрова дня. (Ходцы, Сен. р.). Пар. папар. ПАРЫЦЦА, дзс. — париться. Яна й летам у вандраку парыцца (Сукрэмна, Сен. р.). ПАРЫЦЬ, дзс.—парить. Галена, пастаў парыць малако! (Оўсішча, Сен. р.). ПАРЫЦЬ, дзс. — изрыть. Сьвіньні дужа гумно парылі (Навікі, Беш. р.). ПАСА, ж.—громаднейшая досчатая посуда, имеющая форму бочки, для ссыпки зерна. Поўна паса насыпана збожжа. (Пачаевічы, Чаш. р.). ПАСАБІЦЬ, дзс.—помочь. Пасабі яму падняць! (Дражна, Куз. р.). ПАСАБЛЯЦЬ, дзс.—помогать. Пасабляй ты яму хуць трошку работаць (Міхалі, Куз. р.). ПАСАГ, у, м., ПАСАГА, ж.—приданное. За дзяўчынкай дам пасах. (Мішкава, Куз. р.). Ей даюць у пасагу каня і карову (Забор'е, Сен. р.). ПАСАД, у, м.—1) ряд снопов для молотьбы. На таковішчы ляжыць пасат (Сураж, Сур. р.); 2) количество снопов высушен