МЕЛІВА, н.—привезенное молоть. Етага меліва і на дзень ня хопіць (Лужасна, Куз. р.). МЕЛІН, у, м.—палка, которою вращают ручные жернова. Роўны, як мелін у жорнах (Машчоны, Сен. р.). МЕНІ—меньше. Каб ты мені брахаў! (Машчоны, Сен. р.). МЕНЬ, я, м. — налим. Lota vulgaris Cuv. У рэчке паймалі мяня (Чарніца, Лёз. р.). МЕРКАВАЦЦА, дзс.—делиться. Як небудзь будзем мяркавацца (Беліца, Сен. р.). МЕРКАВАЦЬ, дзс. — 1) обсуждать. Трэба раней меркаваць, тады рабіць (Пустынкі, Сен. р.); 2) намереваться, выделять. Я ўжо мяркую там запахаць (Ястрабы, Куз. р.). Я сабе міркаваў грошай на боты, ды ня вышла (Запрудзьдзе, Сен. р.). МЕСТА, н.—местечко. Панясу масла на места (Санікі, Беш. р.). Намнесь я быў на месьці (Доўгае, Беш. р.). МЕСЦА, МЕЙСЦА, н.—место. Ледзьве дадыбаў да таго месца (Іванова, Куз. р.). На тое мейсца ні пападзеш (Варахобкі, Беш. р.). МЕСЬЦІ, дзс.—мести. Васіль, ці мёў ты хату? (Оўсішча, Сен. р.). МЕСЯЦ, а, м.—кроме общего значения—луна. Ужо нарадзіўся месяц (Каверзіна, Меж. р.). МЕХ, а, у, м.—мешок. Пажаніўся мех з торбай (Чарніца, Лёз. р.). МЕЦЦА, дзс. — иметь, чувствовать себя; поживать. Як маецеся, ці нічога? (Вейна, Сен. р.). МЕЦЬ, дзс.—иметь. Мой дзед меў тры надзелы зямлі (Навікі, Віц. р.). Тры нядзелі кірмаш мелі, пакуль тую сучку зьелі (Запрудзьдзе, Сен. р.). МЕШАВА, н.—замешенный корм животным. Сьвіньня ня есьць мешава (Запрудзьдзе, Сен. р.). МЕШАЛКА, ж. — лопата для замешивания корма животным. Не пэцкай рукамі, а вазьмі мешалку (Бабінічы, Віц. р.). МЕШАНЬ, ж.—поле, вспаханное второй раз. Пасеялі ячмень на мешані (Гарывецк, Сен. р.). МЭТА, ж.—цель. У такую мэту ні папаў! (Лужасна, Куз. р.). МЭТЛУХ, у, м. — дребезги. Пацурыў усе гаршкі на мэтлух (Стаішча, Чаш. р.). МЖАКА, ж. — мгла, мелкий дождь. Учора была мжака (Санікі, Беш. р.). Мжака ўжо перастала (Кузьміно, Сен. р.). Пар. імжа. МІГАМ—мигом, быстро. Мігам апынуўся ў хаце (Падрэзы, Чаш. р.). МІЖ—между. Хадзіў палямі, лясамі, між гор (Бешанкавічы, Беш. р.). МІЖАКРЫЛЫ, ж.—часть тела между лопаток. Міжакрылы крэка калом пабіў (Стасева, Выс. р.). МІЗЭРНЫ — невзрачный. Які ён мізэрны! (Кляшчыно, Беш. р.). МІЛАВАЦЬ, дзс. — прощать. Калі злодзега злавіў — нечага мілаваць (Лужасна, Куз. р.). МІЛАСЬЛІВЫ — милостивый, сердечный. Што там казаць—быў чалавек міласьлівы (Шаркі, Куз. р.). МІЛЬЁН, у, м. — миллион. Мільён раз казаў (Альгова, Віц. р.). МІНА, ж.—выражение лица. Глядзіць вясёлай мінай (Рыбчына, Сір. р.). МІНАЦЬ, дзс.—проходить мимо. Яна гатова круг робіць, абы мінаць яго хату (Доўжа, Куз. р.).