нечыга нідылігаіць. Дзецкыя куёўджыньня я пы сабе знаю, хвытаіць зь ім горя, малінькій ні скажыць, што баліць, айдзе нідылігаіць.
Куёлдзіцца, куёўдзіцца незак. Паводзіць сябе неспакойна (пра малое дзіця). Куёлдзіўся нечыга да поўнычы, ці ў яго жывоцік балеў, ці так што біспакоіла, толька пыд раньня заснуў. У пятніцу пад вечыр як стаў куёўдзіцца, ножкымі дрыгыіць, рыскрываіцца, я ўжо ні знаю, што яму дзелыць, во трецьцій дзень атыйціць ні магу.
Кузнечанне н. Занятак каваля. Знаіш, што с твайго кузьнечыньня будзіць: пріедзіць стыршына, адбярець ключы і замкнець кузьню.
Кузнечыць незак. метаф. Працаваць кавалём. І етый будзіць кузьнечыць, як Пятрок,— ці ўмеіць ён ішчэ молыт у руках дзіржаць.
Кукавацца незак. Мучыцца, пакутаваць. Дакуль жа табе кукувацца с такім мужуком, ні глядзіць, каб у хату прідбаць, а ўсё с хаты і с хаты.
Кукаць незак. Кукаваць. Ішчэ кукушкі трошку кукыюць, нідаўна ў нашых вербых кукыла. Кукнуць зак. Пракукаваць. Літаіць пы дзяреўні кукушка, учора ў бярёзкых раз ці два кукнула, а тады ны магільніку кукувала.
Кукса м. і ж. Плакса, слязлівае дзіця. Я ні знаў, што ты такей кукса, ай, як стыдна плакыць. Заткні ты рот хуць якою канхветыю куксі сваёй, скліміць і скліміць ныдыяда.
Кукуля ж. узвыш. Зязюля. У нас бірізьняк быў ладный, кукуля пріляціць вясною, так жалысна кукуіць. Памянш. кукулька, кукулечка. Кукулька беднінькыя кукуіць, усё дно як па горю нейкыму плачыць. У нашых бярёзкых цэлыя лета кукулічка жывець.
Кулага ж. Варыва тыпу вадкага кісялю з аўсянай мукі. Мой бацька так ужо любіў кулагу, бувала, старэй с хаты, ён к мачыхі: мам, а мам, ці ні асталыся ў цябе кулагі. Памянш. кулажка. Ах, пад'ела я ў Сямёнывых кулажкі, во іда, хуць зыкычайся.
Куламесіць незак. Размешваць, разводзіць. Грязь куламесюць ны дваре, во што яны дзелыюць. Хваціць табе ету бульбу куламесіць, ніхай троху гусьцейшыя будзіць.
Куламесь ж. Куламеса. Лі самых варот куламесь, нада було засыпыць лужу чым-небудзь, хуць пяску вазы сы два падвезьць.
Кулачанне н. Раскулачванне. Кулачыньня я хырашо
78 👁