доўга расказваць пустое. Чаго ён тама рузглузьдзіўся, конь стаіць, а за ім скора прібігаць. Максім як рузглузьдзячыцца, яго ні піряслухыіш. 3. Разнесціся (пра пустыя чуткі). Яно посьлі ксьцін рузглузьдзілыся пры Ныталку с Хвёдырькыю. Каб у саміх ні рузглузьдзячылыся, ніхто б нічога ні знаў. РАЗГЛУЗДЗЯЧАНЫЙ дзеепрым. Папомніця маё слова, што заўтря усё будзіць рузглузьдзячына, і яшчэ прібавюць у трі редзі. РАЗГЛУЗДЗЁМШЫ дзеепрысл. Дужа даволін буваіць, рузглузьдзёмшы якую-небудзь ірунду. РАЗГЛУЗДЫВАННЕ н. эмац. Разуменне. Пакуля дажджэсься Клімывыга разглуздывыньня, дык забудзіш, пра што гыварілі. РАЗГЛУЗДЫВАЦЬ, РАЗГЛУЗДЫВАЦЦА незак. эмац. Разумець, разбірацца. С трудом я пычаў разглуздывыць, длі чаго ета гаворіна. Пыра б табе разглуздывыцца, што яны думыюць сытваріць. РАЗГЛУЗДАЦЬ зак. Зразумець, разабрацца. Ніяк ня можыць іхныя планы рузглуздаць. РАЗГНІВАЦЦА незак. 1. Пачынаць гнісці. Рызгніваюцца мае ґанкі, нада чыніць. 2 метаф. Пачынаць паўнець, тлусцець. Ці відзіў, як Максіміха рызгніваіцца. РАЗГНІСЦА зак. 1. Згнісці. Ніжнія бірнушкі рызгніліся, нада увесь ніз міняць. 2. Распаўнець, растлусцець. Пудоў на дзесіць рызгнілася, ідзець — пад ёю зімля угінаіцца. РАЗГОГАЦЦА, РАЗГОГКАЦЦА зак. Рассваволіцца з крыкам. Мылышня разгогылыся кулу гумна, нейкыю гульню сабе прідумылі. Ён як разгогкыіцца, толька слухый, дужа вясёлінькій мальчык. РАЗГРАМЛЯЦЬ, РАЗГРАМЛІВАЦЬ незак. Разбураць дашчэнту. Нашто було такоя хызяйства рызгрымляць! Немцы — яны немцы, а сколька свае рызграмлівылі і двароў, і дзірявень, папробый сышчытаць. РАЗГРАМЛЯЦЦА, РАЗГРАМЛІВАЦЦА незак. Разбурацца. І раншы було, што сем'і рызгрымляліся. Раз пычыла сім'я рызграмлівыцца, то толку ні дыжыдай. РАЗГРАМІЦЦА зак. Разбурыцца. Із-зы п'янкі і сім'я рызграмілысь, зь ім ужо аднае мінуты нілізя було жыць. РАЗГРУЖЫВАЦЬ незак. Разгружаць. Бацька ны дваре, сучча разгружывыіць. РАЗГРУЖЫВАЦЦА незак.