ладна, ажно зымарыліся. НАШЛЁПКАНЫЙ дзеепрым. Нашлёпаны. Ета што нашлёпкыный, дык надуйся і сядзіцъ. НАШЛОМКАЦЬ зак. эмац. Патупаць. Многа ў етых калошых ні нашломкыіш, яны рызваліюцца. НАШЛОМ­КАЦЦА зак. Натупацца. Пакуля нашломкыюся кылы курей ды кылы пырысят, дык пасьці абеды ны дваре. НАШМЯКАЦЬ зак. эмац. Пабіць небалюча, жартам. Ты сяньня ці ні лазіў у дулькі, цябе нада было б злавіць ды нышмякыць. НАШМЯКАЦЦА зак. Нападацца. Узьлезіць ны пірікладзіну і ў сена шмяк, во нышмякыўся! НА­ШМЯКАНЫЙ дзеепрым. Воць цяперіцька ты нышмякыный! НАШПОКАЦЬ зак. 1. Нападаць. Посьлі ветру многа яблык нашпокыла, усё кругом усеіна. 2. Нашчоўкаць. Я цябе січас нашпокыю іс тваімі шчуўкамі. НАШПО­КАЦЦА зак. 1. Нападаць. Посьлі буры ўсігда ігрушык нашпокыіцца нівісь сколька. 2. Нашчоўкацца. Ён у мяне жыва нашпокыіцца, як вярёвычку вазьму, палезіць на печ і зумуруіцца. НАШУЦІЦЬ зак. Нажартаваць. Ты нашуціш: ён пыбягіць, паверіць, што Кымшачонык яго зваў, тады ўкоціць табе. НАШЫПЕЦЬ зак. перан. Пабурчаць стоена, злосна. Іна тыкая, што зь ўсякыю мелыч нышыпіць. НАШЫПЕЦЦА зак. 1. Шмат пашыпець. Ну й нышыпелыся кошка, усё шчынка прыгыняла, а таму гуляць хочыцца. 2. Набурчацца стоена, злосна. Нашыпіцца Праскоўя, як дызнаіцца, што тут госьці пыбылі. НАЮШЫЦЬ зак. Прывесці ў трывожны стан. Яго як наюшыць, тады ён ніізьвесна куды гатой бежч. НАЮШЫЦЦА зак. Намітусіцца. Сколька яны наюшыліся за тую нядзелю, самі былі ні свае: Антон путпужаў, што шукаюць бярьвеньня. НАЮШАНЫЙ дзеепрым. Нешта бегыіць наюшыный, як сьвет біз ума. НЕАБІДЧЫВАТЫЙ прым. Некрыўдлівы. Ён чылавек ніабіччывытый, скызала — ніхай скызала, хочыш — яшчэ гыварі. НЕАБСЕМЯНЁНЫЙ дзеепрым. Незасеяны. Я так дупускацца ні магу, каб усядзьба астывалыся ніапсімянёныю, як ня буду біцца, ну апсею. НЕАДКУЛЯ, НЕАДКУЛІЦЬКА прысл. Ніадкуль. Неаткуля яму большы грошы браць, прічыгыўся к канцу