Абкінуцца зак. 1. Абсыпацца (звыч. зямлёй), абкласціся (звыч. саломай). Зысыпаць хундамінт вісока дужа ні нада, а як зьнізу апкініцца, дык ня хужы, цяплей будзіць. Ніхай тута ляжыць, апкініцца іржышчым і ладна. 2. Накінуць на сябе, акрыцца. Апкінься якою-небудзь тряхоліныю, каб зы каўнерь ні цякло, і піряскочыш вуліцу. 3. перан. Набыць у дастатку маёмасці, рэчаў і інш. У іх нічога, троху апкінуліся хызяйствым, і пастройчына ёсьць, і скот дзіржаць.
Абкічаць, абкічываць незак. Абкітоўваць. Нада брацца вокны апкічаць, зукуець — тады позна будзіць думыць. Апкічывыць — ета нібыльшая мудрысьць, кіт бяры ды маж строгінька, сьцёклы зымазывыць ні нада. Абкічацца, абкічывацца незак. Абкітоўвацца. Што, самі вакенцы ні апкічаюцца? Чаго ні апкічывыіцца? — кіт нада рызьмясіць хырашо, каб ён мяккій стаў. Абкіціць зак. Абкітаваць. Горька нада апкіціць вокны: зіма ны насу. Абкіціцца зак. Абкітавацца. Вокны ішчэ пасьпеюць апкіцюцца, а як сена вадою прыбярецца, хужы будзіць. Абкічаный, абкічоный дзеепрым. Як вокны апкічыныя, тады куды цяплей у хаці, дух ні праходзіць. Я гляджу: у цябе ужо і вокны апкічоныя. Абкіцёмшы дзеепрысл. Апкіцёмшы, я марозу ні спужаюся, ня ўлезіць. Кылі вокны апкіцёмшы, цяплей у хаці, а так вецір у рямых праходзіць.
Абкладнэй, абкладный прым. Аблажны (пра дождж). Столька ўремя апкладнэя дажджы лілі! Дождж апкладный, а мы ў адных кохтычкых, і пірімяклі, і пірядрыглі,— хваціла нам.
Абклініваць, абкліновываць незак. Абіваць, умацоўваць клінкамі. Тама нямножка асталося апклінівыць, піряд вечырым кончу. Пычаў апкліновывыць стыякі, стукнуў мылатком, а ён сырваўся ды мальчыку зы адною каплію ня ў вока. Абклінівацца, абкліновывацца незак. Абабівацца, умацоўвацца клінкамі. Тута дужа нялоўка, саўсім ні апклінівыіцца. Ну й што, ежылі етыя твае ножкі крепка апкліновывыюцца, пыставіш уніз клінкамі, яны пацсохнуць у хаці і пывысыпаюцца. Абклініць, абклінаваць зак. Абабіць, умацаваць клінкамі. Тута апклініць нада, інáчы дзіржацца ня будзіць, а як заб'еш клінкі, станіць кряпчэй. Козлы як ставіш, нада хырашо у балькі апклінуваць, каб нікуды ні пыхіснуліся, крепка стыялі, ато крыша можыць паехыць. Абклініцца, абклі
79 👁