стукаць с. моцна; тыхаць с. адчувальна ў сполаху; тыхкаць с. адчувальна ў сполаху, рэдкаўж. Б'ецца у птушычкі серца, як ня выскычыць. Пріклала я руку к грудзям, дык серца тахыіць — тах-тах-тах. У цябе серца ні разу так ні тахкыла, як у мяне. Я думыў, ты памёр, а ў цябе серца тряпечыцца. Ні дзяржыся, ні прітвыряйся, тваё серца стукыіць, як мылаток. Так выпужылыся, ажно січас серца тыхыіць. Дужа тыхкыла серца, ні знаю ач чаго. Блізка блізка, на невялікай адлегласці — недалёка; радам, па суседству б., побач; пад (самым) бокам, рукою падаць б. зусім; пад рукою б. зручна; пад носам б. зусім, неадабр.; не за гарамі б. досыць, хоць і не бачна; на віду б., так, што заўсёды відаць; на валасок б. надзвычай, жахліва. Тут блізка, ты зы час якей туды й нызад абернісься. Нідалёка пыхадзіў, нескылька бабык найшоў і вярнуўся. Вы, знаць, рядым стыялі, а мы вас і ня відзілі. Ну хутурах мы с Ыльлёвымі жылі пу суседству. Што ты клапоціш, твыя пад бокым выйшла,— і ў дваре і замужым, во мыя аж у Мурмынску. Што тут іціць ды таго лужка, ён жа во, пыц самым бокым. Бягі пряма ціряс поля, Шумянічы во яны, рукою пыдаць. Люблю, як інструмент усігда пуд рукою. У цябе ж пад носым тапор, а ты ішчыш, горы пірівярнуў дыгары. Ты ж ні зы гырамі жывеш, што мінуты якой пріціць ня можыш выбрыць. Вун іхныя хата, ны віду. Ты знаіш, я ўчора быў ны выласок ад сьмерці: воўк за мною гнаўся.— А можа то быў кот? Будзіць будзіць, прымушаць прачнуцца — паднімаць, падымаць б., прымушаючы ўставаць, іншаск.; пароць, успарываць б. катурхаючы, іншаск.; таўхаць, таўкаць б., злёгку штурхаючы, іншаск.; тоўхаць б., асцярожна штурхаючы, іншаск.; штурхаць б., катурхаючы досыць рэзка, іншаск.; шавaліць, шавяліць б. ціха, павольна, іншаск.; трэсць б., рэзка калоцячы, іншаск.; тармасіць, тармашыць б., рэзка калоцячы, іншаск.; узганяць б. рэзка, не цырымонячыся, іншаск.; узбутураць б. з шумам, крыкам, іншаск.