мяжджу&лілі, толька сьвіньням цяперь паріць. Што, і лыханок рыскваcіў?— я ж у яго карову, бувала, цыркыла. Кухлічык згыркыў, цяперя зы чашкі бярецца. 313. Разбушавацца разбушавацца, падняць шум са злосці, гневу — расха- дзіцца, разайціцца р. узрушана, нястрымна; усхадзіцца, узайціцца р. раптам нястрымна; усхваціцца, падхваціц- ца р. раптам нястрымна, іншаск.; узняцца, падняцца, пад- скачыць р. раптам, вельмі бурна, іншаск.; разгуляцца, разыйграцца, узыйграць р. бурна, іншаск., іран.; расша- лудзіцца, расшалапуціцца р. бяссільна (пра слабага, палахлівага), іран.; разваявацца р. надзвычай бурна; разбуяніцца р. надзвычай бурна, неалаг.; узбясіцца р. шалёна, іншаск. Ціхій, спакойный мушчына, а ніхай толька вып'іць — як рузбушуіцца, ні ўняць, ні ўспакоіць, толька візаць. Як расходзіцца, як рузбушуіцца, усё ў яго дыгары ка- реньнім ляціць. Узноў ты рызыйшлася, усё німа табе спа- кою. Нешта ты усхадзіўся ня ў меру. Ну, хто ж тама станіць вуюваць, Мыкаріха узыйшлася. Чуіш, ны дваре усхваціўся, аж сьцены ходырым ходзюць. Ні с таго, ні сь сяго пытхвацілыся як дурная буря, расхадзі- лыся ніізьвесна чаго. Сядзеў ціха, муўчаў, а тады як узь- няўся, як панёс, што на рыт лезіць, а ікая яму нячыстыя сіла пыцскачыла. За нейкыю чупуху як пыдняўся быў, а тады відзіць: кругом сьмяюцца — асеўся. Ну чаго ты пыцскачыў, чаго, што — праўда вочы коліць? Вяршыла як рузгуляўся, здаецца ўніму ня будзіць, а Рыманёнык пыдыйшоў, зразу ўспакоіў. Рызыйграліся так, што цэлыю кучыю прішлося успыкаівыць. Ну што, узноў узыйграў, узноў уталону табе ніяк німа. Рушшулудзіўся, ні пытха- дзі: уб'ю, а ў сымаго каленкі трясуцца. Хто яго станіць пынімаць, што ён рышшылапуціцца. Ці раз, бувала, п'я- ный прідзіць, рызваюіцца, усіх с хаты выгыніць. Рузбуя- ніліся — ні пуцступайся, пакуль ні зьвізалі абоіх. Саўсім чылавек узьбясіўся, вун ваюіць, гыняіць сваіх пы хаці. 314. Раздаць раздаць, размеркаваць часткамі — расторкаць р. невялі- кімі часткамі, неадабр.; расшмыгаць р. невялікімі част- камі, непрыкметна, неадабр.; размыкаць р. непрыкметна