Старонка 263
◀ / 273 ▶
Падуза ж. Шляя. Нікаторыя стырікі гыварілі падуза, ну ў нас так редка завуць, усё шлія. Падштарываць (пычштарівыць), -ю, -іш; зак. Падштурхоўваць, напамінаць. Нада пычштарівыць, ато ён такей: пыбішчаў і забыў. Пад'ядаць (пыд'ідаць), -ю, -іш; незак., перан. Падкусваць. Ны кажным шагу пыд'ідаюць Хымчынка. Пад'ярыжыць (пыд'ярыжыць), -у, -ыш; зак. Падвучыць; раздражніць. Нарошня пускаюць малву, каб пад'ярыжыць Высіля, каб браў Юльку. Паёта ж. Паенне; пітво. С такою паётыю зу пуўдня ні напоіш. Ці гатова твыя паёта? — карова піць просіць. Пазорный прым. 1. Ганебны. Пазорныя дзела ты дзелыіш. 2. рэдкаўж. Адметны на знешні выгляд. Пазорныя дзеўкі, ніхто ім загуны ні дасьць. Пакарожастый (пыкарёжыстый) прым. Пакручаны, паблытаны. Кылы бані лён дужа пыкарёжыстый, там наверна сем севыў адзін на дным ны зывароці. Палаценчык (пылаценчык) м. Ручнік. Ну крюку вісіць пылаценчык, абатріся. Палюга ж. Вялікае палена, бервяно. Такея палюгі вязьлі пы быльшаку, айдзе яны еткія вырысьлі. Памяткій (паміткій) прым. Памятлівы, з добрай памяццю. Паміткій мальчышка, усё чыста зразу зыпыминаіць. Пантухлёўка (пунтухлёўка) ж., абраж. Жанчына, якая не варта ніякай увагі. Сыбяруцца пунтухлёўкі, толька пустоя гаворюць. Папунок (пупунок) м. Пупышка, завязь плода. Бярёзку памнога ня п'юць, трі разы пы сталовый ложкі, глядзі, каб пупункоў ні ляцела ў ложку. Гуркоў ішчэ німа, пупункі толька зывізаліся. Папусціцца (пупусьціцца), -шч-уся, -ісься; зак. Паддацца. Толька пупусьціся ім, усьсядуць і ня зьлезуць. Пасэндзіць (пасэньдзіць), -дж-у, -іш; зак., неадабр. Пабалакаць, паплявузгаць. У вас усігда ізьвесныя зыняція: сыбіріцёся, каб пасэньдзіць.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
76 👁
◀ / 273 ▶