дарогу зыказыіць. Множн. Дарогі пазаказываць. Ні знаю, за што надуліся, толька цірізь людзей пірідывалі, што ў Різанцы яны дайжа дарогі пызыказывылі.
Дарогу заступаць. Перашкаджаць, станавіцца перашкодай. Я зуступаць дарогу нікому ні стану. Ты ўсё шчытаіш, што табе нехта дарогу зуступаіць. Зак. Дарогу заступіць. Ці я каму дарогу зуступіў, што ты етык гаворіш. Узмацн. Дарогу пазаступаць. Хто ім так ужо дарогу пузуступаў, што яны жыць ня могуць. Працягл.-фінальн. Дарогу назаступаць. С тымі атлётымі нада войстра вуха дзіржаць, ато нузуступаіш дарогу.
Дарогу перахадзіць (перабягаць). Станавіцца на шляху ў іншага. Дыгыварівыйся ты, купляй, я дарогу піріхадзіць ні стану. Мы вам дарогу ні піріхадзілі, чаго вы ат нас хочыця. Ахота вам дарогу чорту пірібігаць, толька тріскатні будзіць на ўсю акругу. Зак. Дарогу перайціць (перабежч). Чым табе, ты скарей дарогу любому пярёйдзіш. Узбутуражыліся, усё дно як я ім дарогу піряйду. Вот ужо Лявон табе дарогу пірябег, ён чылавеку вады ні замуціць. Працягл.-фінальн. Дарогу наперахадзіць (наперабягаць). Дужа вам хто дарогу ныпіріхадзіў. Як жа я табе дарогу ныпірібігаў? — ета ж ты так і глядзіш, каб ножку пыцставіць каму.
Да свадзьбы (к свадзьбе) зажывець (загаіцца). Пра тое, што пройдзе, палепшае да сталасці. Ні гарюй, ды свадзьбы зыжывець. Можыш быць спакоін, ды свадзьбы зыгаіцца. Во, дужа ты ўжо спужалыся, к свадзьбі зыжывець. Ні плач, к свадзьбі зыгаіцца, бальшоя дзела — різануў троху.
Да сёмага (сядзьмога) поту. Да поўнай знямогі. Мы да сёмыга поту ні сталі б выбівацца, нада ж і пірідыхнуць мінутку. Ды сядзьмога поту стыряіцца, усё каб угадзіць хочыць.
Даставаць (зарабатываць) цацку. Атрымліваць хваробу, балячку, калецтва. Ахота каму-небудзь дыстываць цацку, лезьць ціріз ражэньня,— тут яўныя калества палучыш. Зырыбатывыць цацку пресься, ні глядзіш ні на што? Зак. Дастаць (заработаць) цацку. Што, стрыдаціль мой, дыстаў цацку, а навошта табе, к чорту, було тоя стряльлё? Так, ні глядзеўшы нісколька, жыва зыработыіш цацку, будзіш тады каенчыць.
77 👁