ЖУБРАВАЦЬ (жубруваць), -ў-ю, -ў-іш; незак. 1. Доўга старанна працаваць, рабіць што-н. Жубрўіць сўдкымі нат кнігыю. 2. неадабр. Выпрошваць. Чымся хадзіць пы хатых жубруваць, пышла б вун ныкідаць пясок.
ЖЫЛАМАТНЫЙ (жылымытный) прым. Бружмелевы. Выріжу сабе жылымытный кіёк.
ЖЫЛАМАЦЬ (жылымыць) ж. Бружмель. Пысадзіў куст жылымыці.
ЖЫЛЛЕ (жыльля) н. Жылы. Нырваў жыльля, пакуль вывірнуў пень.
ЖЫЦЕЙНАСЦЬ (жыцейнысьць) ж. Практычнасць. Жыцейнысьці ў цябе мала, — во што я табе скажу.
ЖЫЦЕЙНЫЙ прым. Практычны. Зы жыцейным чылавекым ні прыпадзеш.
ЖЭРДЗЬ ж. Жэрдка; рубель. Абгырадзіў жырдзямі усадзьбу. Самыя луччыя жэрдзі — яловыя.
З
ЗАБАЎЛЯЦЦА (зыбыўляцца), -я-юся, -я-ісься; незак. 1. Забаўляцца. 2. перан. Затрымлівацца. Каб ні зыбыўляўся, і пасьпелі б самый раз, — а так мыгазін закрылі. Бягі, ды ні зыбыўляйся.
ЗАБЕЛ м. Гл. забялянне. Айдзе пыставіла забел — вума ні прілажу.
ЗАБЕЛІВАННЕ (забелівыньня) н. Гл. забялянне. Во ета забелівыньня — пасьці адно мылако.
79 👁