Старонка 150
◀ / 364 ▶
Сирпами жать – снапы, камбайнам – клычанка, клычиться салома, мнеться. Горд. Ни тапчысь па траве, ни клыч, клычанаю касить плоха. К-г. Ни нада доуга нитку атматывать, а то яна клычыцца, атрывать прыдицца. К-г. Клычка, ж. То же, что клыченка. Сядьни клычку за канбайнам сабирали. К-г. Клювачий. См. клевачий. Клюжий. Красивый, хороший, статный. На девачки надета клюжая плаття. Н-з.Який парянь клюжий, люба глидеть. Н-з. Клюковный. Клюквенный. Варила клюковная варення, угащайтися. Горд. Клямка, ж. Щеколда. Клямка падымаицца и дверь аччиняицца. Н-з. Апять клямка зламалась у калитцы, ходь ба дет паглядеу. Мгл. Стала дверь закрывать и прищамила руку клямкай. Пог. Батька закрыу дверы на клямку, а я ни магла папасть у хату. Сур. Раз на калитцы клямка, знать, нима их дома. Сур. Кмуторно, безл. предикат. Муторно, тревожно, беспокойно. На душе кмутарна, за дачку трявожусь. Злынк. Кнот, м. Фитиль в лампе, свече. Лампа ни гарить, кнот нада. Н-з. У ланпатку кнот нада маленький, яна ж сама маленькая. Клим. Кныш, м. Хлеб из пшеничной муки, который едят горячим. Хадитя скарея кнышу атведайтя, а то астыня. Злынк. Княжиха, ж. Красная смородина. У нас у саду багата кустоу княжыхи. Ком. Кобыла, ж. 1. спец. Груда глины, привезённая и приготовленная для работы. Глину як привозим, складаим. во ета и кабыла. Клин. Глину мы возим вазамы и складаим у кучу, несколька вазоу, палучаицца кабыла. Н-з. 2. Полудуга из кирпича, на которой крепится русская печь; свод печи. Кабыла нада штоп дровы гарели харашо и у распад агонь шоу. Поч. Кабылу с кирпича сырца делають, на шырину печи. Поч. Кабыла у печи палудугой заканчиваицца, затем чирена застилаицца у два ряда. Поч. Своды - кабыла называицца. Тр. Кобылка, ж. Кузнечик. Па траве кабылки прыгають зялёнинькия. Н-з. Ковалёк, м. То же, что кобылка. Кавалёк прыгаить пат печкай, пад мастом, на травки, длиннинькай и с крылушками. Тр. Ковалок, кувалок и оковалок, м. Большой кусок, часть чего-либо; ломоть. На синакос брали на усю сямью кавалак сала. Тр. Як, бывала, атрэжым кавалак сала, да луку, да хлепца, так наясисся. Н-з. Атреш-ка кувалак сала. С-д. Вазьми на сена кувалак сала да хлепца атреш. Тр. Еты ей кувалак клади у кубил. Выг. Для снежныя бабы нада три акавалка снегу. Выг. Акавалак каубасы зйели учира. Брас. Коваль, м. Кузнец. Каваль у нас харошый, во учёра майго каня падкував. Клим. Ковальки, мн. Кусочки жареного сала. Цыпляй сала на вилку, кавальками жарила. Клим. Делаим таучонку и заправляим кавалькамы и ядим. Суз. Ковбух и колбух, м. 1. То же, что кандюк. Кавбух парасёнка пачистим и кавбасы начиним. Горд. Каубух пачыстють, вымають, тады начиняють кашай, можна унутряннасти – пячонку, лёхкая, сала туды, так и кажуть – начыняють каубух, атварють,
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
92 👁
◀ / 364 ▶