Старонка 138
◀ / 364 ▶
Капа, ж. 1. Покрывало. Якая красивая капа у тябе на каравати, иде ты узяла? Н-з. Ня садись мне на новаю капу. К-г. 2. Капюшон. Надень капу, так ня будя у галаву дуть. Клин. Капельки, мн. Капель. Если на Устречини пакапаить са стрех, с крыш капяльки, то гаварять: с крыш пятух вады напиецца, ранния вясна будя. Тр. Капить, несов. Капать. Кады капели капють, так и таить снех. Тр. Дажжок с утра капить и капить. Тр. Капище, ср. Накопленное имущество, деньги. Куды фсё ета? С етим капищам на тот свет ни пайдеш. Кар. Каплик, м. То же, что гаплик 1. Пришыть каплика на юпку нада, што на булафку зачипила? Тр. Плаття адела п да каплики ня пришыты. Сур. Каплоухий. Имеющий большие и оттопыренные уши; лопоухий. И што деуки за им бегають? Ён рыжый, каплавухий. Мгл. Капнуть(ся), сов. Ударить(ся). Ён як капнуу мяне па галаве, я и пакатилась. Н-з. Была я у сараю да як капнулась аб дверь! Н-з. Капрей, м. Трава иван-чай. У мяне весь сат капреим зарос. Мгл. Каптур, м. Пуговица. Ета кузики, каптуры, хто как назаветь. Ун. Капть. ◊ Держать в каптях. Держать в кулаке. Жонка яго ф каптях дяржыть усю жысьть. Поч. Капуста, ж. Щи. Мая капуста тамилась у печки целый день. Кар. Улей-ка капусты, суп ни буду. Брас. Капустник, м. 1. Огород или поле, засаживаемые капустой. Нам капусник распахали, будим садить капусту. Сев. 2. Голубцы. У нас на усякий празник капусники ёсть. Тр. Я люблю капусники, яны укусныя. Н-з. Капустняк, м. Блюдо, которое готовится только на поминальный стол; варится из капусты и пшена; готовится на улице на открытом огне. Капусняк гатовють тольки на поминки и тока на вулицы на гню. На поминках гляди и гляди, шоп яго у печь ни усунули, ня то пакойника абидиш – тады жди бяды. Бр. Капцы, мн. Тапки. Набуй капцы, босай ня бегай. Сев. Карабаться, несов. Влезать, взбираться; карабкаться. Ни бойся, лесь, карабайся патихоньку, дяржысь за ветку. Н-з. Каравай. ◊ Делить каравай. Элемент свадебного обряда, заключающийся в распределении между гостями частей свадебного каравая за подарки молодым. Кагда падарки раздадуть, каравай делють, делить дружка, пиривязан рушником, ён и деля каравай. Дубр. Караваец и краваец, м. 1. Каравай. Кали хлеп пякуть, делають бальшыи и маленькии каравайцы, мине усигда мамка давала караваяц. Н-з. 2. Тонкий пресный блин или лепёшка. На Маслиницу я пику тонинькии каравайцы. Тр. Да вилкамы у печь паставим чугунки, а каравайцы пякли на сковародках. С-д. Каравайцами у нас завуть блины с крахмалу. Пог. Кравайцы у нас пякуть, ежали памреть хто, и проста так пакушать пякуть. Тр.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
80 👁
◀ / 364 ▶