Lubaść, ~ci. Naz. Uciecha, pašana. Hety čałaviek maja lubaść da ŭsiaho nacyjanalnaha, rodnaha.
Lubata, ~ty. Naz. Uciecha, zadavaleńnie. Jamu była lubata pracavać siarod svajich ludziej i na karyść svajho kraju.
Lubieńki, ~kaha. Prm. Vietlivy zvarotak da ludziej. A maje-ž vy lubieńkija, ja-ž vam navinu skažu.
Lubość, ~ci. Naz. Kachańnie. Lubość, jak i karosta: čym jaje boli dziareš, tym hory śviarbić. (Fal. Pryk.).
Lubovina, ~ny. Naz. Miasa čyrvonaha koleru biaz tłušču. U Ameryca lubovina šmat daražej za sałaninu.
Lubovy, ~vaha. Prm. Muskuły žyvioły biaz tłušču. Jon kupiŭ lubovy vendzany kunpiak.
Luby, ~boha. Prm. Aby chto. Mnie-ž luby čałaviek za hetu karovu daść sorak rubloŭ.
Luby, ~baha. Prm. Toj, kaho lubiać, kaho škadujuć. Jej siahońnia vialikaja uciecha: jejny luby syn viarnuŭsia z vojska.
Luchta, ~ty. Naz. Duplistyja prachody ŭ hrubcy dla prachodu dymu j zatrymańnia ciapła. U našaj hrubca piać luchtaŭ.
Ludzina, ~ny. Naz. Asoba biaz roźnicy na rod — mužčyna ci kabieta. Mnie adna ludzina kazała, što heta daviaronaja praŭda.
Ludzkaść, ~ci. Naz. Dalikatnaść, šlachotnaść, zvyčajovaść. Ja ni z-za najedku pašła na heta viasiella, ali dzila ludzkaści: treba-ž, kab ludzi da ludziej chadzili.
Ludzki, ~kaha. Prm. Čałaviek vysokaj marali, sumlenny, šlachotny, zyčlivy. Ludzki čałaviek hramadzkija spravy stavia vyšej za svaje ŭłasnyja.
Ludzki, ~koha. Prm. Ludzki — natoŭpny. Ludzkija jazyki, ludzkija vočy. Ludzkich-ža jizykoŭ ni zaviažyš: nichaj havoruć. (Fal. Pryk.).
Lulka, ~ki. Naz. abo —Pipka, ~ki. Pryłada da kureńnia tabaki. Da Pieršaj suśvietnaj vajny słavilisia Daŭhinaŭskija lulki.
Lusterka, ~ki. Naz. Šklanaja pryłada dla nazirańnia svajho tvaru. Na ścianie visieła lusterka.
Ł
Łabacina, ~ny. Naz. Samy puk łobu. Niešta mnie siońnia łabacina balić.
Łabaty, ~taha. Prm. Karova ci kaza, što roh nia maje. My pradali łabataha byka.
Łabaza, ~zy. Naz. Błahoje siena z asaki. Hetaj łabazy j karovy ni jaduć.
Łabazavaty, ~taha. Prm. Čviardoje vałakno lonu ci piańki, padobnaje na siena łabazu. Siolita naš lon łabazavaty: jaho tonka ni spradzieš.
Łabiak, ~ka. Naz. Pryrodny kurhanok na poli z žoŭtaha piasku. Na hetym łabiaku niŠto nikoli raści nia choča.
Łabiduda, ~dy. Naz. Hultaj, biaździejnik. Hety łabiduda lažyć, jak prul ceły dzień, navit palic ab palic ni ŭdara.
Łachać, ~chaŭ. Dz. nz. Hajsać, biehać biez patreby. Čaho ty łachajiš pa vulicy, biarysia vo ceŭki sukać.
Łachmoćcia, ~cia. Naz. Łachmany, łachi. Pabieh až łachamoćcia viecir razhaniaja.
Łachi, ~chaŭ. Naz. Šmaty, tranty. Biary łachi pad pachi dy pytaj šlachu. (Fal. Pryk.)
Łachta, ~ty. Naz. Lohkaja sučka, što zajcaŭ haniaje. Łachta zajca złaviła.
Łachta, ~ty. Naz. Hetak źniavažajuć u vioscy padletka-dziaŭčynu, što pa chatach biehaje, a za rabotu nie biarecca. Naša łachta musia nivodnaj chaty ni minuła.
Łachudra, ~ry. Naz. Źniavažlivaje słova na błaha adzietuju apuščanuju ludzinu. Heta łachudra ludziej papužaja, kali vyjdzia na vulicu.
Łacvej. Prs. Lepiej, vyhadniej. Łacvej vam: u vas svaje rabotniki, dyk usia rabota ŭ svajim časia zrobicca.
Ład, ~du. Naz. Uzorny paradak. Pry zhodzia i ładzia ŭ nas dola zasiadzia. (J. Kup.).
Łada, ~dy. Naz. Pryhatavańnie. Tut boli łady da śviata, jak samoha śviata.
Łada, ~dy. Naz. Zhodna našaj mitalohiji vydatnaja bahinia našych praščuraŭ; žonka boha-sonca, a maci boha Jaryły. Łada vyšła z mora na bierah pa zialonyja čaravički.
Ładnavaty, ~taha. Prm. Paraŭnalna ni zusim mały. Naš byčok užo ładnavaty: zaraz budzim u sachu zaprahać.
Ładny, ~naha. Prm. Užo padros. Jon chłopic ładny: adčasu moža j za sachu bracca.
Ładzicca, ~dziŭsia. Dz. nz. Pryhataŭlacca, rychtavacca. Jon užo daŭna ładzicca u darohu.
Ładzicca, ~dziŭsia. Dz. nz. Pavodzicca, šancavać. Kali budzia ładzicca, dyk jon skora konča svaju rabotu.
Ładzić, ~dziŭ. Dz. nz. Rychtavać. Sistra ładzia połudziń.
Ładzić, ~dziŭ. Dz. nz. Ramantavać, raparavać. Šaviec ładzia boty.
Ładzić, ~dziŭ. Dz. nz. Žyć u zhodzie. Choć Bazyl i złosny, ali jany ładziuć z Krystynaj, bo jina ŭmieja jamu paturać.
Ładziejka, ~ki. Naz. Karotkaje dy šyrokaje karyta. U ładziejca my travu siačom śvińniam.
Łahčyna, ~ny. Naz. Pradaŭhavataja nizina na hruncie. U łahčynia žyta vylihła.
Łahodna. Prs. Spakojna, vietliva, łaskava. Jon łahodna z nami abyšoŭsia.
Łahodny, ~naha. Prm. Čuły, uvažny, łaskavy. Jichnaja matka łahodnaja kabieta.
Łahožy, ~žaŭ. Naz. Na saniach zrobleny vyhodny voz dla pieravozu tavaraŭ. Hela poŭnyja łahožy napakavaŭ jiskrynak i mia-
83 👁