Karuza, ~zy. Naz. Asoba, što biaz pryčyny čaplajecca, kab raspačać zvadku. Karuza ty, čaho ty čaplajišsia da mianie.
Karuzicca, ~ziŭsia. Dz. nz. Čaplacca, šukać pryčyny da zvadki ci bojki. Heny Vincuk, jak padapje, dyk da kožnaha karuzicca.
Karuźlivy, ~vaha. Prm. Čałaviek achvočy čaplacca choć da kaho, kab pačać zvadku ci bojku. Karuźlivaha čałavieka zdaloku abychodź.
Kary, ~kar. Naz. Karotkija sani na try kapyły vazić biarvieńnie. Zaprahaj kary dy pajedzim biarvieńnia tralavać.
Kary, ~kar. Naz. Vialikija j doŭhija dvornyja kalosy na paru koni vazić snapy i siena z pola. Z dvara pryjechali na dvoja kar pa žniej.
Karyć, ~ryŭ. Dz. nz. Ačyščać dreva ad kary. Jakub karyŭ biarvieńnia.
Kasa, ~sy. Naz. Pryłada kasić travu. Dziadźka Antoś kupiŭ kasu.
Kasa, ~sy. Naz. Splecienyja vałasy. Hanula placie kasu.
Kasa, ~sy. Naz. Pramieńni sonca. Sonca z-pad chmar papuskała kosy.
Kasa, ~sy. Naz. U čałavieka i žyvioł u žyvacie pad levaj uzdychavinaj pradaŭhavaty vorhan. Siolita druhaja pałavina zimy budzia siardzitaja, bo zadni kaniec kasy ŭ kalady byŭ taŭsty. (Fal. Var.)
Kasahoryna, ~ny. Naz. Kali daroha ci šnur ziamli maje kosy schił. Na kasahorynia voz z sienam abiarnuŭsia.
Kasaty, ~taha. Prm. 1) Kali ŭ kania doŭhaja hryva. U Bułacha kasaty koń. 2) Dreva, kali haliny abvisajuć na doł. My adpačyvali pad kasataj biarozaj.
Kasavać, ~vaŭ. Dz. nz. Abaznačyć, što peŭnaja reč ci rabota nia pryhodnaja. Nia treba kasavać usiej raboty, a tolki treba pamyłki papravić.
Kasavień, ~saŭnia. Naz. Źniavažlivy nazoŭ asoby z kosym zrokam. Heny kasavień zasiedziŭsia, a karovy ŭ škodu pašli.
Kasavoki, ~kaha. Prm. Asoba z kosym zrokam. Kasavokaja dziaŭčyna pasie karovu.
Kasiłno, ~na. Naz. abo — Akośsia, ~sia. Mocny druk, na jaki asadžana kasa. Heta kasiłno jałovaja.
Kasłaŭka, ~ki. Naz. 1) Žmuk vałasoŭ. U jaje kasłaŭkami vałasy visiać z-pad chustki. 2) Žmuk miataha lonu. Zabiary j hetu kasłaŭku lonu.
Kasmok, ~maka. Naz. Maleńkaje žušma lonu, piańki, vaty, vałasoŭ, travy. Jon skruciŭ kasmok vaty dy zatknuŭ butelku.
Kasmyli, ~loŭ. Naz. Źniavažlivy nazoŭ nieachajnych vałasoŭ. Jidzi pačašysia i chustku zaviažy, ato raspuściła svaje kasmyli.
Kasmyl, ~la. Naz. M. i Ž. r. Źniavažlivaja nazva asoby z nieachajnymi vałasami. Jidzi, kasmyl, pačašysia.
Kastamiažyna, ~ny. Naz. Usochłaje dreva z łukavatymi słajami, jakoje ćviardoje j nie ščapajecca. Kiń, chłopic, hetu kastamiažynu: ty jaje ni raščepiš.
Kastera, ~ry. Naz. Źniavažlivaje słova na žančynu. A kastera ty, čaho-ž ty vyźviryłasia, ci jość tut za što łajicca.
Kastra, ~ry. Naz. Malusieńkija kavałački cybja ŭ miatym lonie ci piańce, a navat u samatkanym pałatnie — jizrebji. U hetaj kudzieli šmat kastry.
Kastryvy, ~vaha. Prm. Lon, piańka ci pałatno, u jakim šmat kastry. Kastryvaja saročka plečy dziare.
Kastryvy, ~vaha. Prm. 1) Niahładka apracavanyja draŭlanyja vyraby. Jahonaja ŭsia rabota kastryvaja. 2) Niapryhožy vyhlad piśma. Jon pisaram nia budzie, bo jahonaja piśmo kastryvaja.
Kasurycca, ~ryŭsia. Dz. nz. Kosa trymać halavu. Byk kasurycca: ścirahajsia, kab nia ŭboŭ.
Kaśba, ~by. Naz. abo — Sinakos, ~su. Čas, kali kosiać siena. Kaśba ŭžo minuła, pačałosia žniva.
Kaśnik, ~ka. Naz. Pałoska vuzkoj kalarovaj tkaniny dla azdoby. Daŭna našy dzieŭki ŭbirali svaje hałovy kaśnikami.
Kašalok, ~lka. Naz. abo — košyk, ~ka. Maleńki pryhožy kašel z dobraj rakity ci sasnovaha kareńnia. Aŭhińka ŭziła svoj kašalok dy pabiehła ŭ hryby.
Kašała, ~ły. Naz. Niepavarotlivaja łamakavataja asoba. Kašała ty, ty-ž nia'bojdzišsia, kab ni začapicca dy škody ni zrabić.
Kaščavy, ~vaha. Prm. Čałaviek ci žyviola, choć i niechudaja, ale ŭ jakoj vytarkajuć kości. Hety koń ni chudy, ali kaščavy.
Kašel, ~šala. Naz. Splecienaja z łazy ci kareńnia sudzina z ručkaj dla vybirańnia ci pieranoski bulby ci harodniny. Maciej pavioz pradavać voz kašaloŭ.
Kašłaty, ~taha. Prm. Niahładki, kudłaty. Z-za ŭzhorka vyhlidaŭ kašłaty les.
Kaštavać, ~vaŭ. Dz. nz. Spytavać smačna. Ja ŭžo kaštavaŭ hetyja dulki.
Kaštavać, ~vaŭ. Dz. nz. Mieć canu. Heta palto kaštuja sto rubloŭ.
Kaštoŭny, ~naha. Prm. Vartasny; darahi. Heta kniha kaštoŭnaja.
Kašula, ~li. Naz. abo — Saročka, ~ki. Samaja jispodniaja adziežyna. Novaju kašulku ja tabie pašyju. (J. Koł.)
Kat, kata. Naz. Admysłovy čałaviek katavać i zabivać ludziej. Płata ŭ kata, aby duša nia ŭ pni. (Fal. Pryk.)
Katanka, ~ki. Naz. Karotkaja ciapłaja žanočaja adziežyna. Nadzień maju katanku dy vyskač droŭ pryniasi.
Katar, ~ru. Naz. Chvaroba ad zaziableńnia
86 👁