Gvegać, ~gaŭ. Dz. nz. abo — Kvekać, ~kaŭ. Abrablać, zamazavać, paskudzić. Dzieci gvegajuć stoł u zacirku. H Ha? Kl. Pytańnie, kali niechta nie dačuŭ hutarki. Ha? što ty kazaŭ. Habelak, ~lka. Naz. abo — Heblik, ~ka. Stalarskaje načyńnie. Pośla habelka dy taparom papraŭlaja. (Fal. Pryk.) Hać, ~ci. Naz. Daroha z dreva ci łamačča praz bałota. Churmanki pajechali praz hać. Had, ~da. Naz. Hetak zavuć błahoha biazlitasnaha čałavieka. Ty-ž had nad hadam i ŭ rocia čorna. (Fal. łaj.) Hadać, ~daŭ Dz. nz. Dumać, uhadavać. Taty doma ni było, dyk my ŭsiak hadali. Navit dumali, što jaho razbojniki piraniali. Hadaŭjo, ~ja. Naz. (Zborn.) Šmat błahich ludziej. Heta hadaŭjo šmat niavinnych ludziej sa śvietu źviało. Hadavać, ~vaŭ. Dz. nz. Vychoŭvać, karmić, dahladać. Heta nia prostaja sprava dziaciej hadavać, kab ź jich vyšli dobryja ludzi. Hadka, ~ki. Naz. Pahlad, vysnaŭ. Maja hadka takaja: lepi ni zajmacca z hetym handlam. Hadka. Prs. Zrabiłasia błaha, varacać viernie. Mnie hadka, ja vyjdu. Haduniec, ~nca. Naz. Vyhadavany hadavy pacvynak. Jichnaha pacvynka hadunca voŭk schapiŭ. Hadzina, ~ny. Naz. Kuślivaja vužaka. Pastuch zabiŭ hadzinu. Hadzina, ~ny. Naz. Błahaja baba. Ci-ž heta ni hadzina, što hetak ździekvajecca nad starym dziedam. Hadzicca, ~dziŭsia. Dz. nz. Robicca błaha ad pohladu na ahidnuju reč, źbirajecca na vanity. Ni hadźsia, kot, sytym sałam. (Fal. Pryk.) Hadzicca, ~dziŭsia. Dz. nz. Rabić zhodu. Mirycca. Lepi hadzicca, jak sudzicca. Hadzicca, ~dziŭsia. Dz. nz. Budzie patrebnym. Hetyja boty mnie samomu buduć hadzicca. Hadzicca, ~dziŭsia. Dz. nz. Damaŭlacca na pracu. Michaś u nas budzia hadzicca za pastucha. Hadzić, ~dziŭ. Dz. nz. Damaŭlać na pracu. Susied hodzia parabka. Hadzić, ~dziŭ. Dz. nz. Dahadžać, šanavać. Jejnaj śvikryvi treba hadzić, jak błahoj skula. Hajdamacha, ~chi. Naz. abo — Hajdamaka, ~ki. Nieaščedny, hulaka, chto biez razvahi marnuje srodki. Jina vyšła za hajdamachu, dyk viek haruja. Hajić, ~jiŭ. Dz. nz. Zalečavać ranu. Užo miesic, jak ja haju hetu bolku. Hajsać, ~saŭ. Dz. nz. Sprytna lohka biehčy. Mikałaj, Mikałaj, Pranciś pa kałapniach hajsaja. Halec, ~lca. Naz. Vialiki maroz, kali ziamla nie pakryta śnieham. Vialiki halec vyščyryŭsia, kab chacia bulba ni pamierzła ŭ kapcoch. Haleć, ~leŭ. Dz. nz. Biadnieć, rabicca hołym. Ty zhareŭ, a ja zhaleŭ. Haleć, ~leŭ Dz. nz. Praciažna chvareć. Naša mama ŭvieś svoj viek haleła. Haleča, ~čy. Naz. Biednaść, nendza. Dzie tut było vučycca ŭ halečy žyvučy. Haletnaja sirata. Biezdapamožnaja sirata. My brat z taboj haletnyja siroty. Haletnik, ~ka. Naz. Viečny biadniak. Hety haletnik i nia rupicca pabahacieć. Halicca, ~liŭsia. Dz. nz. Kvapicca, jimkniecca. Chto ni žaniŭsia, toj halicca, a chto ažaniŭsia, toj kajicca. (Fal. Pryk.) Halicca, ~liŭsia. Dz. nz. Halić baradu. Vučysia halić na svajej baradzie. (Fal. Pryk.) Halnik, ~ka. Naz. Stary ździorty vienik. Dzieci halnikami miali dvor. Halokać, ~kaŭ. Dz. nz. Praciažna kryčeć u lesie. Pastuchi ŭ lesia halokajuć. Halonka, ~ki. Naz. Naha nižej kalena. Łytka. Kab ty ŭ halonku śvistaŭ. (Fal. Klon.) Hałaburda, ~dy. Naz. Niepavabnaja pohałaska puščanaja na jazyki. Ty, Aloksa, ženišsia? — Dy dzie tam, a tolki hałaburdy narabiŭ na ŭsiu viosku. Hałajstra, ~try. Naz. Raspuśnik, złydzień, razburalnik ludzkoha žyćcia j dabrabytu. Toj hałajstra prahojdaŭ ciaściovu haspadarku j sam skruciŭsia. Hałavień, ~nia. Naz. Čałaviek z vialikaj hałavoj. Heta hałaŭniova dačka. Hałavisty, ~taha. Prm. 1) Lon, dzie šmat hałovak. Na hałavistym lonia błahoja vałakno. 2) Kanopli, dzie taŭstyja hałoŭki. Z hałavistych kanapiel šmat zirniat. Hałka, ~ki. Naz. Kłubavidnaja reč. Daŭna, kali vybirali staršyn vołaści, dyk kidali biełyja i čornyja hałki. Hałamyzy, ~zaha. Prm. Mužčyna, što nia maje raśliny na tvary. Heny hałamyzy vidać nimałady čałaviek. Hałas, ~su. Naz. Raznajakasny kryk. Končym zaraz hety hałas. (J. Kup.) Hałasavać, ~vaŭ. Dz. nz. Narabić kryku. Heny Janka hałasuja na ŭsio pola, što niejčy koń jahonaja žyta rastros. Hałasavać, ~vaŭ. Dz. nz. Padavać svoj hołas na vybarach. Silańnia hałasavali za pirachod na prysiołki. Hałasić, ~siŭ. Dz. nz. U hołas płakać. A Vasil hałasiŭ pakul repu panasiŭ. (Fal. Pieś.) Hałasny, ~noha. Prm. Chto maje dobry hołas da śpievu. Vučycil vybraŭ hałasnych vučniaŭ pieć u chory. Hałavieška, ~ki. Naz. Niedapalenaje pa-