Drovy ćmiejuć u piečy. Ćviarozy, ~zaha. Prm. Niapjany. A pryviažu kania ja da biełaj biarozy. Sam pajdu ja da dziaŭčyny ni pjany. — ćviarozy. (Fal. Pieś.) Ćvirdavusy, ~saha. Prm. 1) Koń, jakoha ciažka ukiravać lejcami. Ćvirdavusaha kania treba zaŭsiody kiłzać. 2) Upartyja ludzi, jakija niedajucca jich uhavaryć. Voś ćvirdavusy heny Janka.: ja nijak nia moh jaho uprasić zajści da mianie vypić pa čarca. Ćvirdzinia, ~ni. Naz. abo Ćvierdź, ~dzi. Ćviardaja usochšaja ci udziarniełaja ziamla. Nu j ćvirdzinia! Na hetaj ćvierdzi ja sachu pałamaŭ. Č Čaboch! Kl. Hukapierajmańnie pry lićci vady. Čaboch! viadro vady ŭ vahoń. Čabochnuć, ~naŭ. Dz. z. Raptam linuć. Čabachni viadro vady na kania. Čaćviarenia, ~ni. Naz. Jimia karovy, što ŭ čećvier radziłasia. Jidzi, dzietki, papasi na miažy Čaćviareniu. Čaćviartok, ~virtka. Naz. Nazva dnia čećvieru. Čuŭ ad dzieda, jaki naradziŭsia kala 1830 h. a pamior ŭ 1914. Mama, čamu dzied na čećvir kaža — čaćviartok? Čaćvirnia, ~ni. Naz. Dźvie nahi j dźvie ruki. Piatruś z karčmy čaćviarnioj papoŭz. Čaćvirtak, ~ka. Naz. Čaćviertaja častka sialiby. U jaho ziamli čaćvirtak. Čačata, ~ty. Naz. Samarosłaja bułava na biarozavym drevie. Z hetkaj bułavoj ujaŭlali lehendarnych razbojnikaŭ. U lesia razbojnik z čačatoj stajić. Čačotka, ~ki. Naz. Narosty na biarozavym drevie. Na miažy rasła biaroza-čačotka. Čad., ~du. Naz. Smurod ad niedapalenych droŭ. Čad pakaciŭsia pa chacia. Čaleśnik, ~ka. Naz. Piaredniaja častka sialanskaj piečy. U nas uvaliŭsia čaleśnik. Čamara, ~ry. Naz. Čornaja pałatnina, što ŭ bažnicach užyvajecca pry žałobnych nabaženstvach. Truna była pakryta čamaraj. Čamiašyć, ~šyŭ. Dz. nz. Žlohka varušyć pa ciele pupuškami palcaŭ. Mama, čamiašy mnie plečy, dyk ja zasnu. Čamu nie? Patakvańnie. Ty pojdziš z nami? — A čamu nie? Čapać, ~paŭ. Dz. nz. Pamału jiści. Trochi pasiadzim dy budzim čapać dalej. Čapać, ~paŭ. Dz. nz. Pavarušyć na baki. Pierš čapaj kałok, a tady vydziraj. Čapać, ~paŭ. Dz. nz. Ruchać, kratać. Ni čapaj jaho, bo jon nastaŭniku skaža. Čapialnik, ~ka. Naz. Kij, što asadžana čapiała. Tata zrabiŭ novy čapialnik. Čapiła, ~ły. Naz. Pryłada dastavać skavaradu z piečy. Čapiła stajić u kačarežniku. Čapkavać, ~vaŭ .Dz. nz. Tupać biazustanku, chadzić pry chatniaj rabocie. Ja ceły dzień čapkuju to kala piečy, to kala statku. Čaplacca, ~laŭsia. Dz. nz. Prystavać, leźci. Jon da kožnaha čaplajicca. Čapurycca, ~ryŭsia Dz. nz. Strojicca, rupicca, pryhataŭlacca. Babulka čapurycca da ŭnučki na viasiella. Čaraŭnica, ~cy. Naz. Kabieta, što moža nasyłać chvaroby, lačyć ludziej i čałavieka pieratvaryć u vaŭka. Čaraŭnica piraviarnuła chłopca ŭ vaŭkałaku. Čaraŭnik, ~ka. Naz. Mužčyna, što moža čaravać, zamovy rabić i razrablać. Ciapier ludzi čaraŭnikam nia vieruć. Čarepać, ~paŭ. Dz. nz. Vybirać niešta mienšaj sudzinaj z bolšaj. Chłopcy čerpali šapkami vadu z rečki. Čaropka, ~ki. Naz. Hlinianaja małaja misačka vyhladam jak ciorlica. Mama mnie nakłała čaropku kašy. Čarpaška, ~ki. Naz. Maleńkaja draŭlanaja sudzinka z doŭhaj ručkaj, jaje ŭžyvali zamiesta konaŭki j padlivali harški ŭ piečy. My čarpaškaj pili vadu. Čarviatočyna, ~ny. Naz. Dreva patočana čarviami. Heta doška z čarviatočynaj. Čas-ad-času. Prs. Pa niejkim časie. Čas-ad-času my j konika dahadujimsia. Časać, ~saŭ. Dz. nz. Vostraj siakieraj abčosavać baki biarna. Jon češa łaty. Časać, ~saŭ. Dz. nz. Rasčosavać vałasy. Ciotka češa vałasy. Časami. Prs. Radkavata. Časami j my na prystaŭleńni byvajim. Časova. Prs. Na karotki čas. Jon tut časova pasialiŭsia. Časovy, ~vaha. Prm. Karotkaterminovy. Jon tut časovy kiraŭnik. Častavać, ~vaŭ. Dz. nz. Sadzić za stoł dy prasić jeści j pić. Babula nas častavała jaječniaj i blinami. Častoja rešata. Rešata, što husta tkana. Ciotka prasiejiła muku na častoja rešata. Čaścić, ~ciŭ. Dz. nz. Časta dziejić. Ty, chłopic, ni čaści: hladzi jak ja małaču. Čaška, ~ki. Naz. Jamka ŭ balca puni, kab potym u jaje stavić kaniec kozłaŭ. U vysičanyja čaški cieśli staviuć kozły. Čaŭkać, ~kaŭ. Dz. nz. (Vul.). Niešta ćviardoje biazzuby jeść. Stary na piečy čaŭkaja skarynku. Čaŭpści, čoŭp. Dz. nz. Havaryć vidavočnuju chłuśniu. Što ty čaŭpieš duba smalanoha. (Fal. Pryk.) Čchać, čchaŭ. Dz. nz.Vypyrskavać z nosu pavietra z častačkami smarkačoŭ. Chvory kašlija j čchaja. Čečyk, ~ka. Naz. Chłopiec padletak, jaki siabie ŭjaŭlaje dziaciukom. Hetyja čečyki viečaram usiudy dapilnujuć, što dzie robicca pazavuhollu.