ty lon vyližaŭ: para padymać.
Vyližycca, ~žyŭsia. Dz. z. U vachvotu naležycca. Jak vyližyŭsia, dyk sam ustaŭ.
Vyludździa, ~dzia. Naz. Lepšaja adzieža, što na śviata nadziajuć. I jon svajo vyludździa panios vyvietravać.
Vyłatać, ~taŭ. Dz. z. Dabyć najci, vyprasić. Niehdzia-ž i jon dzisiatku vyłataŭ, kab na jhryšča prykinucca.
Vyłupak, ~pka. Naz. Źniavažlivaje słova na padletka, jaki ahryzajecca j damahajecca pravoŭ stałaj asoby. Ach ty, vyłupak, ty ŭžo zachacieŭ botaŭ.
Vyłuščyć, ~čyŭ. Dz. z. Vynić ziarniaty z šałupiny. Vyłuščy jamu harechi z šyški.
Vymacać, ~caŭ. Dz. z. Macać, kab znajści. Palicyjant vymacaŭ padbić u žakiecca.
Vymahać, ~haŭ. Dz. nz. Prasić patrabujučy j pahražajučy. Upaŭnavažany vymahaŭ u silan padpisacca na abligacyji.
Vymahańnia, ~nia. Naz. Vyprašavańnie z patrabavańniem i pahrozaj. Vymahańnia hory za prymus.
Vymakać, vymak. Dz. nz. Kali pašnia hinia ad lišniaj vady ŭ hlebie. Naš haroch siolita vymak.
Vymakać vymak. Dz. nz. Dastatkova moknuć. Heta pińka ŭžo vymakła: para jaje vyciahavać.
Vymantačyć, ~čyŭ. Dz. z. Vymanić, vykrucić ašukanstvam. Heny-ž hical vymantačyŭ u chłopca dziažku.
Vymirgavać, ~vaŭ. Dz. z. Aščadzić z'akanomić. Moža dziadźka vymirgaŭjiš mnie sa dva pudy łubinu na nasieńnia.
Vymknucca, ~naŭsia. Dz. z. Niaŭmyśla skazać słova suproć svajej voli. Jon pierš u hutarca vymknaŭsia, što dziedavy hrošy znašoŭ, a potym zroksia.
Vymknucca, ~naŭsia. Dz. z. Vyrvacca z rubca bryža. Pabač jikaja rabota: bryž vymknaŭsia z rubca.
Vymoha, ~hi. Naz. Prośba z pahrozaj. Vymoha nia jość dabrachvotny zbor achviar.
Vymova, ~vy. Naz. Vajciańnie. Jamu zrabili vymovu za niasumlennaju pracu.
Vymusić, ~siŭ. Dz. z. Patrabavać, kab niechta niešta zrabiŭ ci skazaŭ suproć svajej voli. Jaho vymusili pryznacca da tej viny, jakoj jon nia mieŭ.
Vynić, ~niŭ. Dz. z. Uziać reč z peŭnaha miesca. Ja vyniŭ knihu z šapy.
Vynić, ~niŭ. Dz. z. Atrymać. Brat vyniŭ hrošy z banku.
Vynik, ~ku. Naz. Vysnaŭ, razultat. Taja sprava zastałasia biaz vyniku.
Vynikać, ~kaŭ. Dz. nz. Niečakana źjaŭlacca. Jak z ziamli stali vynikać niznajomyja ludzi.
Vynitak, ~tku. Naz. Vybar, vyklučeńnie. Zahadali ŭsim biaz vyniatku jiści na darohu (Papraŭlać darohu).
Vypadać, ~daŭ. Dz. nz. Zdaracca. I vypała-ž mnie ź jim spatkacca.
Vypadać, ~daŭ. Dz. nz. Vyvalicca. Torba z chlebam vypała z voza.
Vypadak, ~dku. Naz. Zdareńnie. Dziadźka mieŭ nipryjemny vypadak u Miensku z pakišeńnikami.
Vypaŭnić birahi. Nasypać ci nalić niečaha poŭna, kab było roŭna z bierahami. Kali reki nia vypaŭnili birahoŭ viasnoj. dyk vypaŭniuć letam. (Fal. Pryk.)
Vypiradki, ~kaŭ. Naz. Spabornictva ŭ biahu. U hetych vypiradkach našy chłopcy uziali vierch.
Vypładzicca, ~dziŭsia. Dz. z. Vyvieści maładoje pakaleńnie. Siolita ŭ našaj jimšary vaŭki vypładzilisia.
Vypłyvać, ~vaŭ. Dz. nz. Źjavicca na pavierchni vady. Hladzi vun babior vypłyŭ.
Vypłyvać, ~vaŭ. Dz. nz. Źjaŭleńnie kałaskoŭ u zbožžy. Žyta ŭžo vypłyvaja.
Vypracavacca, ~vaŭsia. Dz. z. Źniasileć ad pracy. Čaho boli ad jaho chacieć: jon ŭžo vypracavaŭsia.
Vypracavany, ~naha. Prm. Źniasileny pracaj. Čamu niaduž? — Bo vypracavany.
Vypravicca, ~viŭsia. Dz. z. Pajści, nakiravacca. Kudy-ž, dziadźka, vypraviŭsia, ci ni na kirmaš? — A dumaju-ž ścihacca, razińku pradać.
Vypravić, ~viŭ. Dz. z. Pasłać. Mama vypraviła mianie pamahčy vam žać.
Vypravić, ~viŭ. Dz. z. Z kryvoha zrabić prostaja. Cieśli vypravili došku.
Vypytavać, ~vaŭ. Dz. nz. Dapytavacca, dachodzić. Svat źlohku vypytavaŭ, kolki Maryla budzia mieć pasahi.
Vyrabicca, ~biŭsia. Dz. z. Vyrvacca, uciačy. Kali Mikołu na kirmašy abkružyli niejkija hicli, dyk jon nasiłu vyrabiŭsia ź jichnych ruk.
Vyrabicca, ~biŭsia. Dz. z. Zrobicca, staniecca. Nichto ni spadzivaŭsia, što z hetaha chłopca vyrabicca hetki pavažny čałaviek.
Vyrabicca, ~biŭsia. Dz. z. Apracavacca. Heta aŭčynka, jak vyrabiłasia, dyk źmienšyłasia.
Vyrablać, ~laŭ. Dz. nz. Prystaŭlacca, štukavacca. Ryhor na prystaŭleńni vyrablaŭ roznyja štuki.
Vyrablać, ~laŭ. Dz. nz. Apracoŭvać aŭčyny ci skury. Jon tyja skury na padešvy vyrablaŭ blizka hod.
Vyradak, ~dka. Naz. Čałaviek z takimi ci hetkimi pryrodnymi nidachopami (razumovymi ci fizyčnymi). Rod biaz vyradku ni byvaja. (Fal. Pryk.)
Vyraj, ~ju. Naz. Daloki nieviadomy, ciopły kraj, kudy vosieniaj uciakajuć ptuški na zimu. Žuravy palacieli ŭ vyraj.
Vyraj, ~ju. Naz. Kožnaja viasnovaja novaja źjava — vyraj: pieršy matyl — vyraj, pieršaja pliska — vyraj, pieršy hrom — vyraj, pieršy raz viasnoj ubačyć artaja — vy
76 👁