Старонка 114
◀ / 145 ▶
«Што ж, уладзіны глядзець пойдзем?» — абярнулася Стэпа да Сёмкі. (Ц. Гартны. Сокі цаліны) Улонне наз., н. Калені. Але Чубар адразу не стаў гукаць — проста спачатку сеў, паклаўшы на ўлонне вінтоўку... (І. Чыгрынаў. Плач перапёлкі) Параўн.: улоння, улонне — калені (Бялькевіч, 458; Сцяшковіч, 514). Улялюшчыць дзеясл., зак. Даць бізуноў, плётак і інш. Пасля нас адпусцілі, а яму «двадзесце пенць»... I ўсе яму ўлялюшчылі, тыя ж паліцаі... (І. Пташнікаў. Лонва) Умалёгаць дзеясл., зак. Упрасіць, гаварыць (Жыдовіч, II, 165). Паволі, паволі ўмалёгалі яе. (М. Лобан. На парозе будучыні) Ледзьве ўмалёгаў яго [Цярэшку] Казік Ермаліцкі і такі прыехаў да бацькавага дому. (С. Грахоўскі. Рудабельская рэспубліка) Параўн.: малёгаць — угаворваць, прасіць (Бекіш, 101). Умясцёх прысл. Разам, гуртам. I дзетвара галузавала умясцёх, заводзіла розныя гульні. (М. Лынькоў. Гой) Параўн.: умясьцёх — супольна, разам (Бялькевіч, 460). Унё выкл., часц. Вунь як! Унё! Дак пашукаў бы! Можа і знайшоў бы, калі не вельмі пераборлівы. (І. Мележ. Людзі на балоце) Параўн.: унё, унь — вунь (Янкоўскі, I, 186; Шаталава, 182). Унурысты прым. Пануры, негаманкі. А што вочы такія ў цябе — дак мне ето, папраўдзе, да спадобы! Такіх ні ў кога няма болей! I сам ты — харошы, толькі што маўклівы, унурысты. (І. Мележ. Людзі на балоце) Параўн.: унурына — плакса (Каспяровіч, 321); унурыцца — задумацца (Сцяшковіч, 515). Уныць дзеясл., зак. Спалохацца; пасці духам. Акаловіч уныў і варухнуў губамі. (К. Чорны. Пошукі будучыні) Параўн.: унываць — падаць духам (Бялькевіч, 460).
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
81 👁
◀ / 145 ▶